Θα μπορούσε να ήταν και δική σου εξομολόγηση…

…Το πληκτρολόγιο σχεδόν μου φωνάζει! Παραπονιέται ! Παρατημένο και μόνο, σχεδόν σκονισμένο…

Και δεν είναι ότι δεν έχω ιδέες. Αλλά τι να γράψεις, τι να πεις όταν καθημερινά  τόσα τραγικά και αποτρόπαια γίνονται γύρω μας. Ποιον να ενδιαφέρει άραγε αυτό που έχω να πω; Παντού πόνος, πίκρα, αδικοχαμένοι άνθρωποι, βία ακόμα και από ομάδες πληθυσμού που κάποτε  χαρακτηρίζαμε αθώα πλάσματα.

Ψαλίδια, μαχαίρια, φωτοβολίδες, θυμός και οργή, εγωισμός και ατελείωτη   ματαιοδοξία…

Το χω ξαναγράψει. Το καλό εδώ  και πολύ καιρό παίζει εκτός έδρας. Είναι σαν κάθε πρωί , να κάνουμε είσοδο σε ένα κατάμεστο στάδιο, οι κερκίδες του οποίου είναι κατάμεστες από κάθε λογής δαιμονικά στοιχειά, που κραυγάζοντας λυσσαλέα, πασχίζουν  να ξεσκίσουν  τις ψυχές μας.

Στην πιο ψηλή και απόμακρη γωνιά, στριμωγμένο το  λιγοστό καλό, να παλεύει να φωτίσει το βαρύ σκοτάδι και να ορθώσει την φωνή του μέσα σε μια μοχθηρή οχλαγωγία.

Και εμείς στον στίβο, να προσπαθούμε να κρατήσουμε την πίστη ή έστω την ελπίδα μας, και να βαδίσουμε από την μια άκρη του γηπέδου έως την άλλη, για μια ακόμα μέρα με κύριο στόχο μας να μην χάσουμε την ανθρωπιά μας και αφομοιωθούμε!

Και κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο φανερό ότι το δεν υπάρχει καμία θλίψη και καμιά μετάνοια  που να μπορεί να αναιρέσει τα λάθη του παρελθόντος και  καμία αγωνία δεν φαίνεται ικανή να καθορίσει το μέλλον μας.

 Το μόνο που έχουμε είναι το τώρα. Αυτή την στιγμή.

Το μόνο που πραγματικά μας ανήκει είναι το σήμερα. Το αύριο είναι του Θεού!

…Στα τελειώματα αυτού του χρόνο, κοιτάζω πίσω και βλέπω όλους αυτούς  που θα ήθελαν να με δουν να λυγίζω και να  τα παρατάω, να αλλάζω και να φθίνω, όλους αυτούς που με πρόδωσαν, όλους αυτούς που με απογοήτευσαν, όλους αυτούς που θα ήθελαν να  «καταστραφώ» και να πάψω να μιλάω … Για όλους αυτούς σηκώνω το ποτήρι μου ψηλά και βροντοφωνάζω:SKOL !  Είμαι ακόμα εδώ, όρθιος και πιο δυνατός από ποτέ! Η Βαλχάλα μπορεί να περιμένει !

Ας υπάρχουν   φορές που πρέπει να χάνομαι σαν στοιχειό και να θεραπεύω  τα πάντα μέσα σε Θεία ησυχία και σιωπή. Το πιο πιθανόν  είναι να μην έχω ξαναβιώσει αυτή την εκδοχή του εαυτού μου. Και μάλλον πρώτα πρέπει να χαθώ  για να μπορέσω να με ξαναβρώ. Μέχρι να έρθει η ώρα να επιστρέψω  πιο δυνατός

Το μόνο άτομο που ενδιαφέρεται για τις ελπίδες και τα όνειρα μου μάλλον είμαι εγώ.(Ίσως και η αδερφή ψυχή και σύντροφος μου) Το μόνο άτομο που μπορεί να τα πραγματοποιήσει είμαι πάλι εγώ!

Γι’ αυτό σηκώνω  το ποτήρι μου και προς εσένα  που μαζί , κατορθώνουμε και είμαστε ακόμα όρθιοι και παλεύουμε να  φτάσουμε στην άλλη άκρη του σταδίου  ακέραιοι, και αληθινά σου λέω  ότι είμαι πολύ περήφανος  και είναι πραγματική τιμή μου να σε έχω στο πλάι μου…

Λίγα Tips για σκέψη  στο ηλιοβασίλεμα της χρονιάς:

-Να είσαι σωστός άνθρωπος αλλά μην σπαταλάς  χρόνο . Αν θες να σε εμπιστεύονται να είσαι ειλικρινής. Ξέχνα ότι σε πλήγωσε αλλά ποτέ μην ξεχάσεις αυτά που σε δίδαξε.

-Ακόμα και οι καλύτεροι έχουν τα όρια τους. Για όσο έχεις παλμό στο στήθος σου, κανένα εμπόδιο δεν είναι μόνιμο. Μην παίρνεις μόνιμες αποφάσεις στηριζόμενος σε παροδικά συναισθήματα.

-Για να είσαι ο καλύτερος πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις το χειρότερο!

-Δεν θα μάθεις τίποτα για τη ζωή, αν θεωρείς ότι είσαι σωστός κάθε φορά.

-Υπομονή! Πίστη! Τα καλυτέρα στα Φέρνει όταν δεν το περιμένεις! Ποτέ μην μετανιώνεις για καμιά μέρα της ζωής σου. Όλες είναι του Θεού. Οι καλές μέρες προσφέρουν χαρά, οι άσχημες εμπειρία. Οι χειρότερες  προσφέρουν  μαθήματα και οι καλύτερες αναμνήσεις.

-Μάθε να ηρεμήσεις και να ελέγχεις τον εαυτό σου. Κάνε ένα βήμα πίσω, παρέκαμψε το συναίσθημα και άσε την λογική να πάρει τα ηνία.  Αν τα λόγια και οι συνθήκες μπορούν να σε ελέγξουν, τότε στην πραγματικότητα μπορεί ο καθένας να σε χειραγωγήσει. Πάρε μια ανάσα και άσε τα πράγματα να κυλήσουν.

-Οι  περισσότεροι άνθρωποι  μάλλον δεν είναι εναντίον σου. Απλά είναι μόνο για τον εαυτό τους.

-Στις κορυφές  μην ζητάς να ανέβεις για να σε  δει ο κόσμος, αλλά ανέβα για να δεις εσύ τον κόσμο καλύτερα.

-Το πιο μεγάλο ρίσκο  είναι το ρίσκο του να ξοδεύεις την ζωή σου άδικα.

-Να τελειώνεις τους ανθρώπους  με την σιγή σου. Γιατί δεν αξίζει ο οποιοσδήποτε  την προσοχή σου.

 Και κυρίως να μην ξεχνάς ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην φοβάται κάτι, που να μην αγαπάει κάτι και που να μην έχει χάσει κάτι… Και αυτό είναι που μας ενώνει . Αυτό και ο Θεός, υπό τις διαταγές του οποίου αγωνιζόμαστε!

Καληνύχτα!

Nightcallers.!

manos

Σκέψεις, ερωτήσεις,αγωνίες ,προσωπικές αναζητήσεις την ώρα που όλα τα σημαντικά δείχνουν να κάνουν παύση.... Θέλουμε να ελπίζουμε πως μέσα από τις δικές μας θεωρήσεις ,θα βρείτε και εσείς αφορμές και απαντήσεις στα διλήμματα του προσωπικού σας μονοπατιού.

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *